زيرا اين مطلب در بسيارى از روايات آمده است ، از آن جمله : 1 - در روايت آمده كه ابو تعالى علىّ بن احمد دلّال قمّى مىگويد : « بر ابى جعفر محمّد بن عثمان ، وكيل مولايمان حضرت مهدى عليه السّلام وارد شدم تا بر او سلام كنم ، ديدم كه در پيش روى او چوب ساجه « 1 » و پارچهء كفنى قرار دارد كه آيه‌هايى از قرآن و نامهاى ائمّه عليهم السّلام را بر كناره‌هاى آن مىنويسد . پرسيدم : اى سرور من ، اين چوب چيست ؟ فرمود : اين براى قبر من است ، و مرا در قبر بر روى آن مىگذارند ، ( يا فرمود : مرا به آن تكيه مىدهند . ) و من اينك نوشتن آن را به پايان بردم ، نيز هر روز به داخل قبر مىروم و بخشهايى از قرآن را در آنجا قرائت مىكنم و بيرون مىآيم . كسى كه اين سخن را از ابو تعالى علىّ بن احمد دلّال قمّى نقل نموده مىگويد : به گمانم وى گفت : وكيل حضرت عليه السّلام دست مرا گرفت و آن قبر را به من نشان داد و گفت : « هنگامى كه فلان روز از فلان ماه از فلان سال فرا رسيد ، من به سوى خداوند متعال رحلت مىكنم ، و در آنجا دفن مىشوم . و اين چوب در آنجا خواهد بود . » وقتى از نزد وى بيرون آمدم ، مطلبى را كه ذكر فرموده بود ثبت نمودم ، و همواره چشم به راه آن بودم ، چيزى نگذشت تا اينكه ابو جعفر بيمار شد و درست در همان روز و ماه و سالى كه ذكر نموده بود رحلت كرد و در همان جا به خاك سپرده شد . » 2 - در جزء چهارم كتاب « استيعاب » آمده كه سفيان بن حرث بن عبد المطلب ، برادر رضاعى رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله ، سه روز پيش از مرگش قبر خويش را كند . 3 - نيز در جزء هفتم كتاب « طبقات » آمده كه ابو سفيان بن حرث بن عبد المطلب در حال حيات خويش قبرى براى خود كند . « 2 »

--> ( 1 ) ساجه : چوب درخت هندى است كه در برابر رطوبت آب بسيار مقاوم است . ( 2 ) . الطبقات الكبرى ، ج 4 ص 53 ؛ الاستيعاب ، ج 4 ، ص 239 .